Un xiro decisivo

Andrea Camilleri é un dos máis famosos escritores sicilianos. Quería escribir "italianos", pero Sicilia impúxose. Os oitenta anos xa os cumpliu hai tempo, pero non lle quitaron as ganas de escribir, a imaxinación nin o sentido do humor. ¿E qué me dicides do gusto de vivir? Encántame ler as súas receitas de cociña, o agarimo que pon ao describir unha boa comida. Parece que nos chega desde as súas obras o arrecendo da súa terra, a  benamada Sicilia. Imos comezar a lectura de Un xiro decisivo. Agárdanos o comisario Montalbano.

el niño com el pijama de rayas

Este libro gustoume moito porque conta a historia dun neno na segunda guerra mundial que se fai amigo dun da outra parte da alambrada.

O lapis do carpinteiro

Pois como ben dicía Carlos o noso novo libro é: O LAPIS DO CARPINTEIRO de MANUEL RIVAS e da editorial XERAIS.

Segundo afirma na contraportada este libro é unha historia de amor, melancolía e liberdade, en tempo de guerra e posguerra que chega ata os nosos días. Un grande amor entre Marisa Mallo, unha fermosa moza de Fronteira, filla dunha familia de ambiente reaccionario e o médico republicano Daniel Da Barca, posuidor da beleza tísica e seguidor da teoría da realidade intelixente do doutor Nóvoa Santos.

Fronte a eles a mirada escrutadora dun home qu non tiña medo, Herbal, o garda da cadea da Falcona que verá restaurada a súa condición de ser humano por obra e gracia de tantas formas de amor como o lapis do carpinteiro lle foi ensinando a debuxar.

O lapis do carpinteiro (A peli)

Un día destes falareivos da peli, pero para entrar en tema algunhas curtas pequenas da peli, non as perdades que non teñen desperdicio...


A PRESENTACIÓN





A TOS QUE NON CESA



FOI COMA UN SONO QUE NUNCA EXISTIU

Reunións e máis reunións arredor do Sr. Ibrahim

Como xa sabedes, ou eso creo, o Luns 18 reúnese o clube de lectura arredor dunha comida compartida e tamén dunha peli, ¿adiviñades cal?... Si, xusto esa na que estades a pensar: O Sr. Ibrahim y las Flores del Corán

FICHA TECNICA:

El señor Ibrahim y las flores del Corán [Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran]

Premio del Público al Mejor Actor, Festival de Venecia, 2003César 2004 al Mejor Actor

Pais:Francia

Ano: 2003.

Duración: 95m.

Dirección: François Dupeyron.

Intérpretes: Omar Sharif (Sr. Ibrahim), Pièrre Boulanger (Momo), Gilbert Melki (padre de Momo), Isabelle Ranauld (madre de Momo), Lola Naymark (Myriam), Isabelle Adjani (la estrella).

Guión: François Dupeyron y Eric-Enmanuel Schmitt.

Fotografía: Rémy Chevrin.

Producción: Michèle Petin y Laurent Petin.

Pequeña gran xoia dramática de emocións, momentos de humor e sensacións variadas que te engaiola dende o primeiro momento.

Descríbenos ós protagonistas de forma sinxela e honesta e que é capaz de conmover o corazón do espectador.

Omar Sharif ( o sr. Ibrahim), gran actor onde os haxa, tamén borda o seu papel nesta película e pola súa interpretación recibiu o cesar ( premio da academia francesa do cine) ó Mellor Actor no ano 2003.

Máis sobre o s. Ibrahim e as flores do corán

TÍTULO: El Sr Ibrahim y las flores del Corán

AUTOR: Eric-Emmanuel SChmitt.

El señor Ibrahim y las flores del Corán é un canto a concordia e a paz entre as persoas. Trata da amizade que se entabla entre dúas soidades, unha que comeza a vivir e outra que se atopa ó final do percorrido. Entre Momo (un adolescente), e un ancián Ibrahim, que leva unha existencia triste e rutinaria, detrás do mostrador da súa tenda de comestibles. O neno é xudeo e o tendeiro musulmán. Pero estas diferencias non teñen ningunha importancia, o esencial é que son complementarios. Momo dalle ó ancián a última xustificación na súa vida e o Sr Ibrahim infúndelle ó xove a confianza plena de sabiduría que precisa par ao seu crecemento interior. Unha marabillosa relación, intelixente, sensible e chea de humor.

Ademais non é un libro que teña que ver coa relixión, a pesar do seu título, ten máis que ver coa forma de entendela, coa razón e coa liberdade. Ibrahim é un home respetuoso do Corán, pero as súas crenzas non menoscaban o seu humanismo, a súa filosofía da vida que é a que vai transmitindo o seu xove amigo. Non importa pois a relixión senón as persoas e a vida. Momo é un rapaz que vive só nunha casa da Rúa Azul, onde o Sr Ibrahim ten a súa tenda, e nela vive sentimentos de egoismo e indiferencia (do seu pai que o abandona), tamén vive a súa primeria experiencia amorsosa e a súa primeira decepción cunha veciña da súa idade, e tamén entra no mundo do sexo da man das mulleres que exercen a prostitución no seu barrio. O Sr Ibrahim ensinaralle outras cousas importantes no muno.

Este libro forma parte da triloxía do invisible, que reúne tres narracións breves en torno ás relixión. Os outros títulos son 'Milarepa' (unha reflexión sobre o budismo) e Oscar e Mamie Rose (sobre o cristianismo).

Dende o meu punto de vista esta é unha obra de paz, e agora que se está acercando a celebración do día da paz (30 de xaneiro) é un momento ideal para a súa lectura e tamén para vela ( é unha fermosa película) da que falaremos outro día e tamén unha obra de teatro... ¡A ELIXIR!